شکستن امواج

سلامی دوباره

امشب خیلی اتفاقی و بعد از مدت‌ها سر زدم به وبلاگم. سرتاسر نوشته‌های پیشین‌ام را خواندم. حس عجیبی در درونم ایجاد شد. با و جود اینکه از نظر تفکر دیگر نزدیکی چندانی با این مطالب ندارم اما خواندن‌شان حالتی مسرور کننده و لذت‌بخش را در من ایجاد کرد. جالب اینکه این حس و حالت فردی هم نیست. گویی به نمایندگی از یک جمع در چنین فضایی قرار گرفته‌ باشم. مخصوصن وقتی نظرات را خواندم انگار خاطرات یک فعالیت جمعی را در ذهنم مرور می‌کردم.

همه‌ این‌ها باعث شد که دوباره نوشتن در اینجا را آغاز کنم. امیدوارم بتوانم مرتب و با احساس بنویسم. از منظر اندیشه بسیار فاصله گرفته‌ام از زمانیکه در اینجا می‌نوشتم، اما آرزوها و انگیزه‌هایم چندان دستخوش تغییر و تحول نشده‌اند.

 خیلی مشتاقم که ردی از دوستان وبلاگی آن زمان را نیز بیابم. تا چه پیش آید!

 

+ aidin h ; ٤:٤٦ ‎ق.ظ ; جمعه ۳٠ مهر ،۱۳۸٩
comment نظرات ()