شکستن امواج

فردا

حضور پر صدايت، غيابت را به صحرايی مبدل می کند

که هر تک درخت تکيده ی آن نيز

وامدار خاطره ی توست

در اين وسعت، گر سرابی هم هست 

مسخ زلالی خنده های توست

 شب نخستين من

گرچه پيمودن سهمگين رخوت تنهايی است

شب های دگرم اما

خيالم به يقين

در آرامش حضور پر طنين فرداهای توست  

+ aidin h ; ٤:٤٤ ‎ق.ظ ; جمعه ٢۸ امرداد ،۱۳۸٤
comment نظرات ()