شکستن امواج

« بوسه ای بر رهايی »


بساط آرامش را
در سرزميني مي جويم

كه نغمه هاي نفرت
واپسين خاطرات عشق را

به سکوت سرد گورستان می سپارد

غريو  بدآهنگ
ـ به سان هرزه اي مست ـ
از بام حقير انديشه ی خويش

فواره ی كريه مرگ را
بر بلنداي آزادي
به تماشا نشسته است !!!

و چهره ی پر فروغ تحجر
                        به رقصي شرم آور
                        از رسوب متعفن قرنها فريب
                                                        سقوط حرمت مارا 
                                                        نشانه رفته است !!!!

در ذلتي اين چنين اما
ايمان پرصلابت تو

غفلت اين تباهي را
                  مرهمي است

و در هياهوی هجوم سواران سبز پوش ابتذال

                                        غرور با تو بودن 
                                        بوسه اي است بر قامت رهايي...

+ aidin h ; ۱۱:٤٧ ‎ق.ظ ; یکشنبه ۱٩ امرداد ،۱۳۸٢
comment نظرات ()